3 min

bloem7.svg
bloem8.svg
bloem5.svg
foto1
foto2
foto3

Réhsmi Eikhout   Rolinda Windhorst
 Marijn Visser  Xiao Er Kong

Van intense hectiek in de keuken bij Ottolenghi en fooddesign met Marije Vogelzang tot om zes uur ‘s ochtends schapen melken omgeven door natuur en rust. Saai is het leven van culinair ondernemer en kok Lea ten Brummelhuis allerminst.

bloem3.svg

Terug naar
het platteland

terug naar het platteland

interview

dikhoeve_5.jpg
dikhoeve_4_gerecht.jpg

Ze groeide op tussen de Twentse weilanden en met groenten uit de biologische moestuin van haar moeder. Afgelopen maart, nadat de horeca op slot ging, streek ze neer in de oer-Hollandse landschappen rond zuivelboerderij de Dikhoeve in Ransdorp. Na een aantal enerverende jaren in de horeca, was het even wennen om een paar versnellingen terug te gaan in het nieuwe boerenbestaan. Intussen zit haar hoofd vol ideeën en ontpopt zich project na project.

Van moeilijke eter naar ploeteren bij Ottolenghi

Vroeger, in wat nu bijna als een vorig leven voelt, was ze een moeilijke eter. Interesse in eten of koken had ze niet echt.

bloem5.svg

Lea: “Mijn moeder was tuinder en had een moestuin. Daar mocht ik elk jaar zelf wat planten. Veel van de groenten die we aten, kwamen uit diezelfde tuin. Ondanks dat we bewust met voeding bezig waren, vond ik toch maar weinig dingen écht lekker. Dat is nu gelukkig wel anders.”

Doordat ze opgroeide in een landelijke omgeving, had ze een sterke behoefte om meer van de wereld te zien. Ze besloot naar de hotelschool te gaan. Die periode veranderde alles. Lea: “Mijn eerste stage liep ik bij een resort in Thailand, waarna ik door Thailand en de omliggende landen reisde. Ik zag daar hoe in straatstalletjes de lekkerste gerechten werden klaargemaakt. Dat boeide me en was hét moment dat ik me ging verdiepen in eten en smaken. Er ging een nieuwe wereld voor me open.

Na haar studie werkte Lea bij verschillende restaurants als De Kas, Merkelbach en Vuurtoreneiland. Ook beleefde ze een intens jaar in de keuken bij Yotam Ottolenghi in Londen. Lea: “Ik werkte alweer een tijd in de horeca in Amsterdam. Ik was toe aan een nieuwe uitdaging en omgeving. Na een aantal reizen naar Libanon was ik verknocht geraakt aan de Midden-Oosterse keuken. Ik besloot te solliciteren voor een stageplek bij Ottolenghi in Londen.” Maar makkelijk was dat niet. Na een half jaar brieven sturen en steeds een afwijzing terugkrijgen, ze had namelijk nog geen keukenervaring op haar cv, besloot ze nog één poging te doen. 

bloem4.svg
dikhoeve_9.jpg
dikhoeve_8.jpg
dikhoeve_6.jpg
dikhoeve_7.jpg

Lea: “Ik kreeg een mail van de HR-afdeling dat mijn motivatie om dit te doen wel erg groot moest zijn. Twee dagen later mocht ik op gesprek komen in Londen.”

Ze werd aangenomen en werkte een jaar lang in het keukenteam van Ottolenghi. Lea: “Als stagiair begon ik onderaan de hiërarchische keukenladder. De eerste twee weken heb ik bijna alleen maar aubergines geroosterd. Ik moest mijn strepen echt verdienen.” Toen de periode er eenmaal op zat, had ze veel geleerd. Toch putte de hectiek van de topkeuken haar ook uit. Met een stukje levenservaring en een heleboel culinaire inzichten keerde ze terug naar Nederland. 

bloem6.svg

Terug naar lokaal ondernemen op de boerderij

Maart 2020, Lea zit in rustiger vaarwater en geniet van haar werk bij Café Modern in Amsterdam-Noord. Maar dan bereikt het coronavirus Nederland en gaat de horeca op slot. Lea: “Dat was natuurlijk enorm balen. Toch begon daarna ook het besef te groeien dat dit een kans was om het roer om te gooien. Ik nam contact op met boerderij de Dikhoeve in Ransdorp, waarbij ik in de buurt woon. Ik vertelde dat het me leuk leek om bij hen te komen werken als vrijwilliger.”

De Dikhoeve is een familiebedrijf dat al generaties lang melkvee houdt in de weidse velden onder de rook van onze hoofdstad en de heerlijkste kazen maakt. Lea mocht direct beginnen en werd op dag één meteen de wei ingestuurd om de schapen te voeren. Het voelde als thuiskomen.

dikhoeve_10.jpg
dikhoeve_11.jpg
dikhoeve_12.jpg
dikhoeve_13_varken.jpg
bloem2.svg

Lea: “In de horeca sta je altijd aan en wordt er van allerlei kanten aan je getrokken. Nu bevond ik me tussen een hele horde schapen die me rustig aan stonden te kijken. Het verschil kon bijna niet groter, maar ik voelde me meteen heel gelukkig.”

dikhoeve_15_gerecht.jpg
dikhoeve_14_gerecht.jpg

Het werken bij de boerderij bracht haar terug naar wat eten en koken voor haar betekent: lokaal, kwaliteit, puur. Lea: “Ik heb altijd al een grote liefde voor Nederlandse producten gehad. Je hoeft niet ver te zoeken om mooie en pure producten van hoge kwaliteit te vinden. Het werk bij de boerderij wees me daar nogmaals op. Zo ontstond ook het idee voor een box met producten uit de regio: de Boerderijbox.”

In een krat verzamelde Lea wekelijks allerlei lekkers van producenten uit de buurt. De inhoud bestond afwisselend uit kazen, biologische groenten en fruit, brood, ambachtelijke biertjes, eieren, gedroogde worst, ijs van schapenmelk, bloemen of een combinatie daarvan. Alles in de box was lokaal geproduceerd in regio Waterland door onder andere boerderij de Dikhoeve, stadstuinderij NoordOogst, de bakkerij van hotel de Goudfazant en Bierderij Waterland in Monnickendam.

De Boerderijbox verschijnt in de toekomst als picknickmand om mee te nemen, inclusief een fietsroutekaart met mooie, onontdekte plekjes in de buurt. Lea: “Zo kunnen mensen het Waterland ontdekken en tegelijkertijd proeven wat er in de buurt gemaakt wordt.”

Culinaire plannen voor de toekomst 

Met haar werk bij de boerderij wil Lea kleine boerenbedrijven helpen die mooie dingen doen en maken. Dat doet ze door hun producten beschikbaar te maken voor de consument. Om dat voor elkaar te krijgen, is ze met allerlei projecten bezig. Momenteel werkt ze aan de bed and breakfast van de Dikhoeve. Bij de B&B kan je in een soort wagon middenin het weiland overnachten. Ook begon ze enkele weken terug met het runnen van de Boerderijbox foodtruck. 

Voor de langere termijn heeft ze nog genoeg ideeën. 

bloem4.svg

Lea: “Het lijkt Alex, Willem, boeren van de Dikhoeve, en mij heel mooi om een horecagedeelte te beginnen op de boerderij. Met ruimte voor overnachtingen en een restaurant. Het was altijd al een droom van me om iets met horeca te doen in combinatie met een logement. Iets dat buiten de stad ligt in een mooie omgeving. Veel van dat alles valt nu samen.”

bloem7.svg bloem1.svg
dikhoeve_16.jpg
dikhoeve_19.jpg
dikhoeve_18.jpg
dikhoeve_17.jpg

Fotograaf
Rolinda Windhorst
rolindawindhorst.com
Instagram | LinkedIn

Stylist
Marijn Visser
studiorijn.com
Instagram | LinkedIn

Foodstylist
Victor de Launay victordelaunay.com Instagram

Schrijver
Réhsmi Eikhout oakwoodcommunicatie.nl Instagram | LinkedIn

Offline: This content can only be displayed when online.
facebook twitter linkedin insta insta (copy)

  3 min

bloem8.svg
bloem8.svg (copy)
bloem7.svg
bloem7.svg (copy)
bloem5.svg
Offline: This content can only be displayed when online.
foto1
foto2
bloem3.svg

Terug naar
het platteland

Réhsmi Eikhout   Rolinda Windhorst
 Marijn Visser  Xiao Er Kong

Van intense hectiek in de keuken bij Ottolenghi en fooddesign met Marije Vogelzang tot om zes uur ‘s ochtends schapen melken omgeven door natuur en rust. Saai is het leven van culinair ondernemer en kok Lea ten Brummelhuis allerminst.

Ze groeide op tussen de Twentse weilanden en met groenten uit de biologische moestuin van haar moeder. Afgelopen maart, nadat de horeca op slot ging, streek ze neer in de oer-Hollandse landschappen rond zuivelboerderij de Dikhoeve in Ransdorp. Na een aantal enerverende jaren in de horeca, was het even wennen om een paar versnellingen terug te gaan in het nieuwe boerenbestaan. Intussen zit haar hoofd vol ideeën en ontpopt zich project na project.

dikhoeve_5.jpg
dikhoeve_4_gerecht.jpg

Van moeilijke eter naar ploeteren bij Ottolenghi

Vroeger, in wat nu bijna als een vorig leven voelt, was ze een moeilijke eter. Interesse in eten of koken had ze niet echt.

bloem5.svg

Lea: “Mijn moeder was tuinder en had een moestuin. Daar mocht ik elk jaar zelf wat planten. Veel van de groenten die we aten, kwamen uit diezelfde tuin. Ondanks dat we bewust met voeding bezig waren, vond ik toch maar weinig dingen écht lekker. Dat is nu gelukkig wel anders.”

Doordat ze opgroeide in een landelijke omgeving, had ze een sterke behoefte om meer van de wereld te zien. Ze besloot naar de hotelschool te gaan. Die periode veranderde alles. Lea: “Mijn eerste stage liep ik bij een resort in Thailand, waarna ik door Thailand en de omliggende landen reisde. Ik zag daar hoe in straatstalletjes de lekkerste gerechten werden klaargemaakt. Dat boeide me en was hét moment dat ik me ging verdiepen in eten en smaken. Er ging een nieuwe wereld voor me open.

Na haar studie werkte Lea bij verschillende restaurants als De Kas, Merkelbach en Vuurtoreneiland. Ook beleefde ze een intens jaar in de keuken bij Yotam Ottolenghi in Londen. Lea: “Ik werkte alweer een tijd in de horeca in Amsterdam. Ik was toe aan een nieuwe uitdaging en omgeving. Na een aantal reizen naar Libanon was ik verknocht geraakt aan de Midden-Oosterse keuken. Ik besloot te solliciteren voor een stageplek bij Ottolenghi in Londen.” Maar makkelijk was dat niet. Na een half jaar brieven sturen en steeds een afwijzing terugkrijgen, ze had namelijk nog geen keukenervaring op haar cv, besloot ze nog één poging te doen. 

bloem4.svg
dikhoeve_8.jpg
dikhoeve_6.jpg

Lea: “Ik kreeg een mail van de HR-afdeling dat mijn motivatie om dit te doen wel erg groot moest zijn. Twee dagen later mocht ik op gesprek komen in Londen.”

bloem6.svg

Ze werd aangenomen en werkte een jaar lang in het keukenteam van Ottolenghi. Lea: “Als stagiair begon ik onderaan de hiërarchische keukenladder. De eerste twee weken heb ik bijna alleen maar aubergines geroosterd. Ik moest mijn strepen echt verdienen.” Toen de periode er eenmaal op zat, had ze veel geleerd. Toch putte de hectiek van de topkeuken haar ook uit. Met een stukje levenservaring en een heleboel culinaire inzichten keerde ze terug naar Nederland. 

Terug naar lokaal ondernemen op de boerderij

Maart 2020, Lea zit in rustiger vaarwater en geniet van haar werk bij Café Modern in Amsterdam-Noord. Maar dan bereikt het coronavirus Nederland en gaat de horeca op slot. Lea: “Dat was natuurlijk enorm balen. Toch begon daarna ook het besef te groeien dat dit een kans was om het roer om te gooien. Ik nam contact op met boerderij de Dikhoeve in Ransdorp, waarbij ik in de buurt woon. Ik vertelde dat het me leuk leek om bij hen te komen werken als vrijwilliger.”

De Dikhoeve is een familiebedrijf dat al generaties lang melkvee houdt in de weidse velden onder de rook van onze hoofdstad en de heerlijkste kazen maakt. Lea mocht direct beginnen en werd op dag één meteen de wei ingestuurd om de schapen te voeren. Het voelde als thuiskomen.

dikhoeve_10.jpg
dikhoeve_11.jpg
dikhoeve_12.jpg
bloem2.svg

Lea: “In de horeca sta je altijd aan en wordt er van allerlei kanten aan je getrokken. Nu bevond ik me tussen een hele horde schapen die me rustig aan stonden te kijken. Het verschil kon bijna niet groter, maar ik voelde me meteen heel gelukkig.”

Het werken bij de boerderij bracht haar terug naar wat eten en koken voor haar betekent: lokaal, kwaliteit, puur. Lea: “Ik heb altijd al een grote liefde voor Nederlandse producten gehad. Je hoeft niet ver te zoeken om mooie en pure producten van hoge kwaliteit te vinden. Het werk bij de boerderij wees me daar nogmaals op. Zo ontstond ook het idee voor een box met producten uit de regio: de Boerderijbox.”

In een krat verzamelde Lea wekelijks allerlei lekkers van producenten uit de buurt. De inhoud bestond afwisselend uit kazen, biologische groenten en fruit, brood, ambachtelijke biertjes, eieren, gedroogde worst, ijs van schapenmelk, bloemen of een combinatie daarvan. Alles in de box was lokaal geproduceerd in regio Waterland door onder andere boerderij de Dikhoeve, stadstuinderij NoordOogst, de bakkerij van hotel de Goudfazant en Bierderij Waterland in Monnickendam.

De Boerderijbox verschijnt in de toekomst als picknickmand om mee te nemen, inclusief een fietsroutekaart met mooie, onontdekte plekjes in de buurt. Lea: “Zo kunnen mensen het Waterland ontdekken en tegelijkertijd proeven wat er in de buurt gemaakt wordt.”

dikhoeve_14_gerecht.jpg
dikhoeve_15_gerecht.jpg

Culinaire plannen voor de toekomst 

Met haar werk bij de boerderij wil Lea kleine boerenbedrijven helpen die mooie dingen doen en maken. Dat doet ze door hun producten beschikbaar te maken voor de consument. Om dat voor elkaar te krijgen, is ze met allerlei projecten bezig. Momenteel werkt ze aan de bed and breakfast van de Dikhoeve. Bij de B&B kan je in een soort wagon middenin het weiland overnachten. Ook begon ze enkele weken terug met het runnen van de Boerderijbox foodtruck. 

Voor de langere termijn heeft ze nog genoeg ideeën. 

bloem4.svg

Lea: “Het lijkt Alex, Willem, boeren van de Dikhoeve, en mij heel mooi om een horecagedeelte te beginnen op de boerderij. Met ruimte voor overnachtingen en een restaurant. Het was altijd al een droom van me om iets met horeca te doen in combinatie met een logement. Iets dat buiten de stad ligt in een mooie omgeving. Veel van dat alles valt nu samen.”

bloem7.svg bloem1.svg
dikhoeve_19.jpg
dikhoeve_18.jpg

Fotograaf
Rolinda Windhorst
rolindawindhorst.com
Instagram | LinkedIn

Stylist
Marijn Visser
studiorijn.com
Instagram | LinkedIn

Foodstylist
Victor de Launay victordelaunay.com Instagram

Schrijver
Réhsmi Eikhout oakwoodcommunicatie.nl Instagram | LinkedIn

Food Inspiration Magazine

Food Inspiration Magazine is hét digitale vakblad voor de foodserviceprofessional die op zoek is naar innovatie en inspiratie. Het gratis digitale magazine verschijnt elke maand. Trends, culinaire inspiratie, interviews, conceptwatching en journalist
Volledig scherm